مروری بر یک روزنامه پرفروش انگلیسی


مروری بر یک روزنامه پرفروش انگلیسی - تصویر 1

ریچ مید، معاون مدیرعامل مترو از خوانندگان نشریه با عنوان «شهرنشینان استروئیدی» یاد می کند. وی می افزاید: «آنها برای پرسه زدن در صفحات وب زندگی نمی کنند، بلکه آنها در صفحات وب پرسه می زنند تا زنده بمانند.»

 

مارتین اسمیت، مدیر بخش آگهی های روزنامه مترو هم، تنها فروشنده آگهی در انگلستان است که همیشه لبخند برلب دارد. سازمان وی رکورد ۱۱ درصد رشد درآمد را از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ از آن خود کرده است.

مسئولان مترو روش های خلاقانه بسیاری را به منظور حفظ آگهی های خود به کار گرفته اند روزنامه مترو (Metro) مدت هاست که عنوان موفق ترین روزنامه کشور انگلستان را به خود اختصاص داده است. در سال های اخیر، توزیع این روزنامه در راستای گسترش حوزه جغرافیایی تحت پوشش آن، افزایش یافته است. میزان آگهی ها و درآمد آن نیز به تبع این افزایش گسترده مخاطبان رشد پیدا کرده است.

 

این روزنامه پس از سال ها موفقیت و کسب درآمد، توانسته است سود قابل توجهی را طی ۱۲ ماه تا اکتبر سال ۲۰۱۰ از آن خود کند. حال سوال اینجاست که این وضعیت چگونه محقق شده است؟

 

 

از آنجا که ناشران روزنامه، مسئولان و شرکای نشریه تمایلی به افشای جزئیات درآمدهای روزنامه ندارند و ترجیح می دهند در این باره سکوت اختیار کنند، اطلاعات چندانی در این زمینه در دست نیست و اطلاعات موجود، توسط گروه ذی نفع مخفی نگاه داشته می شود. اما مبالغ قابل توجهی که به درآمد این روزنامه در آخرین سال فعالیت آن نسبت داده می شود، چندان دور از انتظار و تعجب برانگیز نیست.

 

به گفته مدیر اجرایی یکی از شرکای انتشاراتی روزنامه، درآمد اصلی مترو بسیار بیشتر از مبالغی است که به آن نسبت داده می شود و این روزنامه سال بسیار پردرآمدی را پشت سر گذاشته است.

 

با وجود این که استیو آکلند مدیرعامل مترو در خصوص این ارقام سکوت می کند، بسیار علاقه مند است تا درباره موفقیت های فزاینده نشریه رایگان خود صحبت کند که در میان پرتیراژترین روزنامه های ملی جایگاه سوم را پس از سان (SUN) و دیلی میل (Daily Mail) به خود اختصاص داده است. وی همچنین اشاره می کند که بنا به گزارش ABC، روزانه ۱.۳۸ میلیون نسخه از این روزنامه در میان خوانندگان توزیع می شود.

 

با احتساب این که مترو بر خلاف نشریات غیررایگان در روزهای شنبه منتشر نمی شود، می توان گفت که این نشریه طی روزهای هفته از رقیب اصلی خود دیلی میل پیشی گرفته و توسط افراد بیشتری خوانده می شود.

 

 

خوانندگان بی شمار مترو با میانگین سنی ۳۷ سال، توجه آگهی دهندگان را به این روزنامه جلب می کنند. مارتین اسمیت مدیر بخش آگهی های روزنامه مترو، تنها فروشنده آگهی در انگلستان است که همیشه لبخند بر لب دارد. سازمان وی رکورد ۱۱ درصد رشد درآمد را از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ از آن خود کرده است.

 

به گفته مدیر یک روزنامه محلی در انگلستان، مترو به استثنای نشریه London Evening Standard تنها روزنامه ای است که همواره در بحث جذب آگهی ها با رشد و افزایش مواجه بوده است.

 

موفقیت دیگر مترو در زمینه نمایش آگهی های پرطرفدار خصوصا آگهی سوپرمارکت های زنجیره ای است. این موقعیتی پرسود و موفقیت آمیز است که نشریات محلی قادر به دستیابی به آن نیستند.

 

آشکار است که مسئولان مترو روش های خلاقانه بسیاری را به منظور حفظ آگهی های خود به کار گرفته اند؛ شیوه هایی نظیر قرار دادن صفحات گلاسه در میان صفحه های روزنامه، نشریات سه بعدی و انتشار ویژه نامه در مواقع خاص نظیر ویمبلدون.

 

 

برخی از روزنامه نگاران معتقد هستند که خلاقیت های نوشتاری ارزشمندی نیز در مقالات این روزنامه به چشم می خورد. از قرار معلوم، طرح هایی نیز در جهت مدرن سازی در دستور کار مسئولان روزنامه قرار گرفته است، اما بسیار بعید به نظر می رسد که این طرح ها به منظور ایجاد تغییرات اساسی در روال کار نشریه، تنظیم شده باشند؛ چرا که یک روزنامه هرگز از فرمولی که منجر به موفقیت آن شده است، دست نمی کشد. چرا باید روزنامه ای که کار خود را به خوبی انجام می دهد، تغییر داد؟

 

اخبار موثق، صریح و غیرسیاسی مترو توجه مخاطبان بسیاری را در ۵۰ شهر انگلستان و نیز پایتخت ایرلند به خود جلب کرده است. این روزنامه سال ها پیش مخاطبان خود را با عنوان «شهرنشینان» مورد خطاب قرار می داد، اما اکنون عنوان جدیدی را برای خوانندگان خود در نظر گرفته است؛ خوانندگانی که بنا به ادعای این نشریه، پس از این که نسخه چاپی مترو را در مسیر کار خود مطالعه می کنند، به محض رسیدن به محل کار خود، به وب سایت این روزنامه مراجعه می کنند.

 

 

آنها اکنون «کلیک کنندگان شهرنشین» نامیده می شوند. ریچ مید، معاون مدیرعامل مترو از خوانندگان نشریه با عنوان «شهرنشینان استروئیدی» یاد می کند. وی می افزاید: «آنها برای پرسه زدن در صفحات وب زندگی نمی کنند، بلکه آنها در صفحات وب پرسه می زنند تا زنده بمانند.»

 

به هر حال، تعداد کاربران سایت اینترنتی روزنامه مترو به طرز شگفت انگیزی سه برابر شده است. برای مثال، در نوامبر سال ۲۰۱۰، ۳.۵ میلیون نفر به سایت رسمی این روزنامه مراجعه کرده اند. یکی از دلایل جذابیت این سایت، توسعه بخش بازی و سرگرمی آن است.

 

بررسی دفاتر نشریه مترو نشان داده است که اشتیاق و جدیت تیم مدیریت که از موفقیت نشریه خود لذت می برند، از عوامل اصلی پیشرفت مترو بوده است.

فعالیت ها و کوشش چشمگیر هیچ یک از کارکنان نشریه نادیده گرفته نشده و بی نتیجه باقی نخواهد ماند. این مسئله باعث ایجاد نوآوری و تغییر خواهد شد.

 

 

آکلند در پاسخ به این پرسش که آیا مترو در آینده هم رایگان خواهد بود یا خیر، بی درنگ پاسخ می دهد: «بلی». تجربه موفقیت آمیز مترو و استاندارد نشان داده است که نشریات رایگان، حداقل در لندن، از شانس بیشتری برای موفقیت برخوردار خواهند بود.

 

مسئله ای که روسای مترو را با نگرانی مواجه کرده، شیوه ای است که عموما سایر رسانه ها عمدا یا سهوا در قبال این روزنامه در پیش می گیرند. به عنوان مثال، میزگردها و نشست های تلویزیونی و رادیویی کمتر به مترو می پردازند و از سرخط اخبار ذکر شده در آن نقل قول می کنند.

 

 

البته این مسئله چندان تعجب آور نیست؛ چرا که مترو به خاطر ماهیت غیرسیاسی اش هرگز جهت گیری های خاص سیاسی را در پیش نمی گیرد. دولت های بزرگ و شرکت های تجاری قدرتمند، گزارشات این روزنامه را تهدید به حساب نمی آورند. این روزنامه هرگز اصول ژورنالیستی را نقض نمی کند.

 

مترو به خوانندگان خود یک ژورنالیسم ملایم، مطلوب، منفعل و تاثیرپذیر را ارائه می دهد. آشکار است که بسیاری از مردم از خواندن آن لذت می برند اما یک روزنامه نگاری تحقیقی هیجان برانگیز، فعال، تاثیرگذار و جریان ساز است که می تواند در جامعه تفاوت ایجاد کند.

 

 

با وجود این که فعالیت یک رسانه تبلیغاتی پرفروش و رایگان بسیار خوب و بی اشکال است اما لازم است از روزنامه هایی که به کند و کاو مسائل می پردازند، حمایت کنیم. وجود مترو ضروری است اما نه به بهای از دست رفتن روزنامه های حقیقی.

   مترجم: مریم عربی

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه