چگونه فرزندانی حرف شنو داشته باشیم ؟

عده ای از پدر و مادرها وقتی می بینند فرزند كوچك­شان به حرف­های آنها در لباس پوشیدن یا در جمع كردن وسایلش و ... توجهی نمی كند و به تماشای تلویزیون یا بازی ادامه می دهد دائم صدایش می كنند و فریاد می كشند.

آنها فكر می كنند كه هر چه بیشتر حرف­شان را تكرار كنند، فرزندشان سریع تر گوش می دهد. در حقیقت، قضیه بر عكس است. به طور معمول اگر قبل از انجام كاری گفته خود را 4 ، 5 یا 6 مرتبه تكرار كنید، بچه می آموزد كه نباید گوش دهد. بچه ها زرن­گتر از آن هستند كه ما فكرش را می كنیم.

آن­ها ارزش زمانی كه برای اولین مرتبه او را صدا می كنید و زمانی كه واقعاً با او كار دارید را می دانند و احتمالاً از 5 یا 10 دقیقه اضافی استفاده كرده و به بازی خود ادامه می دهند.

 

  فرزندانی حرف شنو

اگرچه هنگامی كه بچه، خود را به نشنیدن زده و یا حرف­تان را جدی نمی­گیرد، بسیار ناراحت كننده است، ولی بچه های 4-3 ساله از این كه می­توانند با بی اعتنایی و گوش ندادن، والدین را عصبانی نمایند، احساس قدرت می­كنند.

پس با این قضیه به طور شخصی برخورد نكنید. بچه ها در این سن نمی­خواهند كه بد و بی ادب باشند، آنها فقط می­خواهند استقلال خود را نشان دهند. البته اكنون، تشویق به عادت خوب گوش دادن، مشكلات گوناگونی را در آینده بر طرف خواهد كرد. به طور مثال فرزندتان در مدرسه مشكل توجه بر روی چیزی را دارد و نمی تواند در درس­هایش تمركز كرده و یا دستورات را دنبال نماید.

چنان چه حرف­های شما را نادیده می گیرد، نباید بگویید این مسئله به مرور زمان به خودی خود حل خواهد شد. دستورات زیر به فرزند پیش دبستانی شما كمك می كند تا بدون آنكه خود بفهمد، دقت و توجه بیشتری بر روی مسائل داشته باشد.

 

عصبانـــــی نشـــــوید

 

تلاش كنید تا آرامش خود را حفظ كرده و با صدای آرام صحبت نمایید، حتی اگر مجبور شدید برای چند لحظه ای به خلوتگاهی پناه آورید. هر قدر بلندتر صحبت كنید، مطمئناً بچه ها نه متوجه صدای بلند شما و نه مفهوم كلمات­تان خواهند شد.

 

مسائــــل را بــــرای فـــــرزندتان شــــــرح دهید

بچه ها هنگامی كه به آنها دستور داده می شود سر به لجبازی می گذارند. به جای آن كه بگویید، چطور جرأت نمودی سنگ­ها را پرتاب كنی!، بگویید: سنگ برای پرتاب كردن نیست، توپ را پرتاب می كنند. بدین طریق بر روی رفتارش تأثیر گذاشته و راه چاره ای را بدون پرخاشگری به او، یافته اید.

 

مطالب را به سادگـــــی عنـــــوان نمایید

 

به جای سخنرانی كردن به نرمی ولی با قاطعیت حرف بزنید. به این طریق او یاد می گیرد كه راجع به هر كاری كه باید انجام دهد، فكر كند بدون آن كه نیازی به سرزنش و ملامت برای فراموش كاری یا گوش ندادن باشد.

 

از فـــــرزند خود بخواهید كه مطالب مهـــم را تكــــرار كند

 

این روش موقعی مفید خواهد بود كه می خواهید فرزندتان نتیجه ی كاری را بفهمد. بگویید: «باید ماژیك هایت را قبل از نهار جمع كنی بگو ببینم كی ماژیك هایت را جمع می كنی؟

 

 فرزندانی حرف شنو

ارتبـــاط واقعــــی بــــرقـــــــرار سازید

 

چنانچه فرزندتان جذب فعالیتی گردیده، به آرامی دست به شانه او زده تا متوجه شما گردد. از او بخواهید موقعی كه صحبت می كنید به شما نگاه كند، اگر بچه تان با چشم ارتباط برقرار می سازد، برایش بسیار سخت است كه لجبازی نماید.

 

جدولـــــی را تهیــــه نمایید

 

چنانچه صبح ها سخت ترین زمان در روز است. به او مسئولیت داده و با كمكش جدولی از تمام كارهایی كه باید انجام دهد (مسواك زدن، شستن صورت، لباس پوشیدن، خوردن صبحانه و پوشیدن كفش­ها) تهیه كنید. بسیاری از بچه ها دوست دارند كه جدول را بررسی كرده و موفقیت خود را اعلام نمایند.

 

به او تـــــوجه كامـــــل داشته باشید

 

چنان چه می خواهید او به حرف­های شما گوش دهد، باید به گفته هایش گوش دهید. بنابراین هنگامی كه روزنامه در دست­تان است و آن را می خوانید با او صحبت نكنید. تمام توجه خود را به او داده و اگر امكان پذیر نیست، علت آن را برایش شرح دهید. (عزیزم، اكنون مشغول انجام كاری هستم اما دوست دارم كه به گفته هایت گوش دهم.

در عرض پنج دقیقه پیشت می آیم و به حرفهایت گوش می كنم.) به علاوه، به آنچه كه او می گوید اهمیت دهید. چنانچه می گوید كه سردش شده است، نگویید : اینجا آنقدرها هم سرد نیست. به جایش بگویید: سردت شده؟ بیا برویم و لباس گرمت را برداریم.

بــــی جهت نگـــــران نشوید.

اكثر بچه های كوچك كه در گوش دادن با مشكل مواجه بوده و بعضی اوقات بی قرار می شوند با كمبود توجه روبرو هستند. افرادی با این مشكل، این رفتارها برایشان به صورت عادت در آمده است، بنابراین چنان چه این بی توجهی در زندگی روزمره اش تأثیر گذاشته، باید مورد ارزیابی قرار گیرد.

به خاطر داشته باشید، در این زمینه بچه ها با بزرگترها واقعاً فرقی ندارند. بچه ها می خواهند مثل شما، هنگام انجام كاری، كسی مزاحم­شان نشود. این مسئله مانند این است كه كتاب جالبی را در دست دارید و حاضر نیستید لحظه ای آن را كنار بگذارید. در این شرایط شخصی می خواهد شما را وادار به انجام كار دیگری كند.

بنابراین اگر می خواهید فرزندتان به آنچه كه گفته می شود دقت كرده و آن را انجام دهد، در حالی كه او را در «هنر گوش دادن» كمك می كنید، صبور و با توجه باشید.

 چگونه فرزندانی حرف شنو داشته باشیم ؟

روش های موثر برای حرف شنوی کودکان

 

همه ما می خواهیم فرزندان­مان حرف شنو باشند . وقتی فریاد می زنیم كه بایست! نرو وسط خیابان؛ توقع داریم كودك­مان اطاعت كند. یا اگر به او می گوییم كه برو مسواك بزن، یا بخواب، توقع داریم بدون هیچ حرفی این كار را انجام دهد. خیلی اوقات، وادار كردن بچه ها به این كه رفتار شایسته ای داشته باشند مشكل است  روش " هر چه می گویم همان است " كه بیشتر والدین به آن متوسل می شوند، معمولاً بی فایده است.

خوشبختانه روش هایی برای اداره رفتار بچه ها وجود دارد كه بدون برخورد، بدون اشك و قهر، فریاد، كتك كاری، یا توهین زبانی است. شروع واقعی این گونه تربیت، از سال های آغاز كودكی است.

به خاطر داشته باشید كه در سنین پیش دبستانی، بچه ها كارهای عادی روزمره و مهارت نظم و انضباط را كه لازمه زندگی است، به راحتی یاد می گیرند. برای تسلیم كردن كودكان روشی كلی وجود دارد كه در همه شرایط، مفید است. آن را یاد بگیرید و بعد در زمینه های مختلف امتحان كنید.

 

 فرزندانی حرف شنو

۱- بـــــرخورد مثبت داشته باشید

به رفتار مناسب فرزند خود توجه كنید و در همان لحظه از آن تعریف كنید. سپس از او درخواست نمایید ( یا او را راهنمایی كنید ) تا فعالیت بعدی را انجام دهد. در این روش برای هر كاری كه كودك درست انجام می دهد امتیازی قائل شوید، به نوعی كه گویی جادویی در كار است، او به طور باور نكردنی، درخواست های بعدی را اجابت می كند.

به طور مثال به او بگویید:

- آفرین كه یك لیوان شیر خوردی. حالا بیا كمی تخم مرغ بخور.

- خیلی خوب مسواك زدی. حالا بیا لباس خوابت را بپوش.

 

۲- بـــــرای كنتـــــــرل او به نرمــــی رفتار كنید

 

هر گاه ازكودك خود خواهشی دارید، به سمت او بروید و به نرمی او را لمس كنید. به طوری كه حضور شما تقریباً موافقت كودك­تان را ضمانت كند. اكنون درست در جایی هستید كه فرمان شما به یك عمل تبدیل می شود. شما می خواهید فرزندتان میز را بچیند، اگر با فریاد از او بخواهید كه از آن طرف خانه بیاید و میز را بچیند، حتماً مؤثر نخواهد بود؛ بهتر است نزد او بروید و آنچه كه می خواهید به او بگویید، سپس با او به آشپزخانه بروید.

هنگامی كه خواهر و برادر مشغول نزاع و درگیری هستند، نباید با داد و بیداد دعوا را متوقف كنید. به جای آن، به طرف آنها بروید و صحبت كنید. خیلی اوقات همین آرامش شما برای ساكت كردن بچه ها كافی است. اگر می خواهید موافقت كودك خود را جلب كنید كمتر از " نه مؤكد " استفاده كنید و حتی المقدور از حبس كردن او در اتاقش خودداری نمایید.

 

۳- فـــــرزند خود را دوباره راهنمایـــــی كنید

فرزند خود را به سمت رفتار پسندیده هدایت كنید. اگر او به چیزی دست می زند كه نباید دست بزند، به او بفهمانید كه دقیقاً چه چیزهایی را می تواند لمس كند یا بردارد. اگر او روی مبل بالا و پایین می پرد، به جای اینكه او را سرزنش كنید، جایی را كه می تواند جست و خیز كند به او نشان دهید.

 

۴- اشیاء مخــــرب را از دستــــرس كــــودك دور كنید

اگر فرزندتان روی دیوار رنگ آمیزی می كند، مداد رنگی را از دسترسش دور كنید و برایش توضیح دهید كه چطور می تواند از مداد رنگی به درستی استفاده كند.

 

۵- عــــزت نفس كــــودكان را از بین نبرید

اگر فرزند خردسال­تان روی میز ایستاده و می خواهید او را پایین بیاورید، به او بگویید " اجازه نداری روی میز بایستی، خودت پایین می آیی یا من كمكت كنم؟ " در این صورت شما به نوعی ناتوانی های او را مهار می كنید و اعتماد به نفس از شما به فرزندتان انتقال می یابد.

 

۶- فـــــرزند خود را بـــــرای حضـــــور در جمع آمـــاده كنید

اگر فرزند شما در حضور دیگران بد رفتاری كند، باعث خجالت شما می شود و افرادی كه شاهد خرابكاری او هستند رنجیده می شوند. در این زمان اگر به او بگویید " ساكت بنشین "، معمولاً رفتارش بهبود نمی یابد. قبل از هر وضع جدیدی همچون سوار شدن به هواپیما یا حضور در جشن تولد، موقعیت را برای او شرح دهید و انتظارات واقعی خود را بیان كنید.

به طور مثال بگویید: وقتی سوار هواپیما می شویم، در آنجا صندلی مخصوص خودت را داری و باید كمربندت را ببندی. می توانی كتاب بخوانی، چیزی بخوری یا با اسباب بازی كوچكی بازی كنی. وقتی فردا به جشن تولد می رویم، از تو انتظار دارم شلوغ نكنی و هنگامی كه دوستت كادوهایش را باز می كند، بنشینی و تماشا كنی.

 

۷- به كـــــودك كمك كنید كه كمــــی جلوتـــــر را ببیند

بچه ها در هر موقعیتی كه قرار دارند، رویدادهای بعدی را نمی بینند و فقط در لحظه زندگی می كنند. برای همین، هنگام گــذر از مرحله ای دیگر، دچار مشكل می شوند. بنا براین بهتر است هنگامی كه می خواهید او را از جایی كه دوست دارد به جای دیگری ببرید، ابتدا پنج دقیقه قبل او را مطلع كنید كه تا چند لحظه دیگر باید اینجا را ترك كنید. اگر بی خبر دست او را بگیرید و به جای دیگری ببرید باعث آزار او می شوید.

 

۸- از جایـــــی كه بـــــــرای او مشكل ساز است دور شوید

اگر هر بار با كودك­تان به سوپر ماركت رفتید و با مشكلاتی روبرو شدید، زمانی به آنجا بروید كه كسی از او نگهداری می كند. بهتر است مدت یك ماه به او فرصت دهید و او را همراه خود به خرید نبرید، این مدت، زمان مناسبی است كه این چرخه منفی بشكند و به شما و فرزندتان اجازه دهد كه روال عادی پیدا كنید.

 

۹- كـــــودك­تان را به جای دیگـــــری ببرید

اگر در رستوران هستید و او بهانه گیری می كند، كودك­تان را بردارید و از آنجا خارج شوید. اغلب بیرون رفتن و انتقال او به جایی دیگر، باعث آرامش او می شود. كارهای روزمره را به طور منظم انجام دهید .

لباس پوشیدن، مسواك زدن، باز كردن در، تمیز كردن اسباب بازی­ها، رفتن به رختخواب، همه اینها مجموعه ای هستند كه رویدادهای مهم روزانه محسوب می شوند. شما می خواهید فرزندتان هر یك را با موفقیت پشت سر بگذارد و در گذر از هر مرحله، رفتار مناسبی داشته باشد. اما ممكن است رفتارهای منفی مثل فریاد زدن نیز به سرعت در روال عادی روزمره جای بگیرد.

 

۱۰- در هــــر مـــــرحله او را راهنمایــــی كنید

دقت كنید كه هر یك از مراحل رشد كودك­تان در كارهای روزمره پنهان شده است. او به تدریج می تواند كفش­هایش را بپوشد و یا به حمام برود. شما نخست باید او را از لحاظ فیزیكی ( در هر مرحله انجام امور روزانه ) راهنمایی كنید و بعد فقط نظاره گر باشید. مثلاً به او بگویید: " من نمی توانم لباست را دربیاورم؛ اما تو را تماشا می كنم كه چطور این كار را می كنی."

 

۱۱- گاهـــــی بعضی امـــــور را به كـــــودك یادآوری كنید

بچه ها به راحتی ممكن است چیزی را فراموش كنند. این وظیفه شماست كه بعضی موارد را به آنها تذكر دهید. مثلاً اگر كودك شما فراموش كرد به دستشویی برود. باید با مهربانی به او بگویید " وقت دستشویی" رفتن است. یك كلمه ی یاد آوری برای او بسیار مفید خواهد بود.

 

۱۲- هنگام فــــرمان دادن به كودك، از دستورات واضح و روشن استفاده كنید

به جای اینكه بگویید " اتاقت را مرتب كن " بهتر است به مورد مشخصی اشاره كنید . یعنی بگویید كتاب ها را در قفسه آبی، و اسباب بازی ها را در قفسه پایینی بگذار. هر قدر فرمان های شما واضح­تر باشد پذیرفتن آنها برای كودك آسان­تراست.

 

۱۳- علت انجام هــــر كاری را بــــرای كودك توضیح دهید

همان طور كه شما و فرزندتان در حال مسواك زدن هستید، برای آگاهی او توضیح دهید كه چه كار می كنید و چرا. مثلاً بگویید: " ببین من خمیر دندان را به تمام دندانم می ��سانم.

می خواهم همه ی جوجوهایی كه آنجا زندگی می كنند را در بیاورم . حالا با آب  دهانم را می شویم، غرغره می كنم و بعد آب دهانم را بیرون می ریزم  بیا با هم این طوری مسواك بزنیم "

 

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه